Hergünün hikayesini okumak için o günün linkine tiklayin.

1. Gün | 2. Gün | 3. Gün | 4. Gün | 5. Gün | 6. Gün

2. gün: 31 Mayis, 2004
Yazan: Rudi Castineyra

Tekrar hosgeldiniz, ilk gün çektiklerimiz yeter ve bu bugün rahat bir dalis yapacagimizi düsünüyorsaniz yanildiniz, bugün yine sabrimizin sinirlarini zorlayan bir gün oldu. Kas Akdeniz’in en istikrarli, sakin denizine sahip yerlerinden bir diye bilinir. Bu çalismalarimiz için Kas’i seçmemizin en büyük sebebi. Sabah bir parça saskinlikla, erken saatlerde güçlü dalgalarin kiyiya vurma sesiyle uyandim. Denizin 70-80 metre ileride oldugu balkonumuzdan büyük denizin oldukçe kötü oldugunu gördüm, fakat gün ilerledikçe hava kötülesti. Aksamüstü civarinda rüzgarin azaldigi zamani beklemeye karar verdik.

Bu sirada günü sistemimizi, dalis malzemelerini, kamera ve fotograf ekipmanini, dalis noktalarimiz için GPS koordinatlarini kontrol edip, eski dalis platformumuz üzerinde çalistik. Bu platformu Yasemin’in 1999’daki rekorundan beri kullaniyoruz. O zamanlari hatirliyorum, Yasemin rekorunu tamamlayip kutlamalar basladiginda 12 kisilik ekibimizin tümü platformun üzerinde ziplamaya baslamisti. Arsimetin kaldirma gücü kanunu test etmekten öte platformun birkaç kaburgasininda çatlamasina ve su almaya baslamasina sebep olmustuk. O zaman “önemli degil, daha hafif, güçlü, denizci bir platform yapariz” demistim. Tabii ki platformu tekrar kullanma zamani geldiginde, uzay çagina uygun yeni platformumuzu daha dizayn etmemistik bile, istemeyerek eski platformumuzu çikarip yenisini yapana dek birkaç gün kullanmaya karar verdik. O zamandan bu yana hala ayni platformu kullaniyoruz. Her yil rekor denemleri, dalis kurslari, antrenman kamplarindan önce tüm yalitimlarini düzeltiyor, vidalarini degistiriyor, zimparalayip boyuyoruz. Simdide hiçbir istisna söz konusu degildi, bugün Kon-Tiki’mizi (benim platforma verdigim isim bu) yeniledik tekrar. Eski dostlarimizla çalismak daima mutlu ediyor, platformla ugrasip eski hikayeleri konusurken de ekibin büyük kismiyla 1999’dan beri çalistigimizi farkettik. Her ne kadar islerimiz bizi dünyanin en uç noktalarina ayirsa da, rekor vakti gelince daima biraraya gelebiliyoruz…

Günes batmaya yakinken, havanin dalis yapmamizi saglayacak kadar düzelecegi zamanin tahminimizden çok daha geç gelecegini farkettim. Biraz hayal kirikligiyla günü antrenman açisindan tamamen bosa harcamamak için Yasemin ve David’in havuz antrenmani için hazirlanmalarini söyledim. Nefes tutma ve dalis kapasiteleri halen çok iyi bir seviyede, ufak bir havuz antrenmani bunu görüp rahatlamamizi sagladi. Denize hasretlerini gidermek için David ve diger iki dalgicimiz Arthur ve Luca otelin önündeki sahilden denize girmeye karar verdiler. Biz tam güle güle deyip balkonumuzdan el sallamistik ki birkaç saniye sonra sadece ayak parmaklari islak olarak geri geldiklerini gördük. Sahildeki can kurtaranin kötü deniz sartlari yüzünden geri gönderdiklerini söylediler ama ben asil sebebin su sicakligi oldugunu düsünüyorum. Bu üç kisinin toplam vücut yag yüzdesi %9’u geçmez bu sebeple de soguga karsi hiç dayanikliliklari yoktur. Arthur ve Luca kuru elbiseleriyle yatip kalkarken David sicak dus alirken üsür…cesur dalgiçlarimizdan bu kadar…

Yarin sabah 7’de kalkip limandan 8’de ayrilacagiz. 9’da suya girip, rüzgar güçlenmeden dalislarimizi tamamlamayi planliyoruz. Yarindan itibaren havanin daha iyi olacagini zannediyorum, bekleyip görecegiz. Yarin teknik, hiz ve yüzerliligi kontrol etmek istiyoruz bu sebeple sig dalislar yapacagiz. Yas 30 metreye David 40 metreye dalacak, sogukla bas edebilirlerse bu derinliklere 2 dalis yapacaklar. Gelismeleri sizlere aktaracagiz.

David’in yorumlari:

Rudi iyi bir sekilde özetledi herseyi. Bugün denize girmeyi çok istiyorum. Sadece denizi tatmak degil ayni zamanda alisik olmadigim sogukla nasil basedecegimi görmek istiyordum. Ufak bir havuz seansi disinda hiçbirsey yapma firsati bulamadik. Havuz da derindi ama deniz kadar degil. Havuz antrenmaninin 25inci dakikasinda fena birsekilde titriyordum, kendi kendime “yarin deniz dalisini nasil yapacagim” diye düsünüyordum. Bütün gece bunu düsündüm. Fakat soguk konusunda endiselenmek yerine yataga erken gidip ilk dalis için iyice dinlenmeye karar verdim. Denize girmeyeli neredeyse 6 ay oldu ve daima kendimi bunun için hazir hissetmek isterim. Yarin sogugun nasil etkileyecegini görecegiz.

Yasemin’in yorumu:
Ben de bugün kendimi dalmaya hazirlamistim, bütün gün bekleyip dalamamak beni çok hayal kirikligina ugratti. Ancak gün içinde pek çok isle mesgul olduk ve günün sonunda kendimi çok yorgun hissediyordum. Önce bana 2 gün once ulasmis olmasi gereken fakat kargoda kaybolan yeni yapilan dalis elbiselerimi bulmakla ugrastim. Kargo ofisinde uzun sure geçirip tüm Türkiye’yi arayip kontrol ettikten sonra birden kutunun bulundugum ofiste oldugu anlasildi. Elbiselerin yapimi için var olan kisitli sure sebebiyle Hyundai logolari yanlis kullanilmisti. Birkaç saat sponsora dalislara basladigim için elbiseyi kullanmak zorunda oldugumu, baska elbise yapilamayacagini anlatmaya çalistim. Bunun disinda teknede, platformda sponsorlar için kullanilacak tüm pankart ve yapiskanlarin boyutlarini belirlemek ve bildirmekle mesgul oldum. Malesef asla sadece rekoru yapmakla mesgul olamiyoruz. Buna eklenen benzer pek çok detaydan sonra, dalisa verdigimiz bir günlük ara çok iyi geldi.